كشيده مىشوند . « مسألهء 169 » اگر ظرف يا بدن نجس باشد و بعد به گونه‌اى چرب شود كه از رسيدن آب به آنها جلوگيرى كند ، چنانچه بخواهند ظرف و بدن را آب بكشند ، بايد اوّل چربى را بر طرف كنند تا آب به آنها برسد . « مسألهء 170 » اگر چيز نجسى را كه عين نجاست در آن نيست يك مرتبه زير شيرى كه متصل به كُر است بشويند ، پاك مىشود ؛ و نيز اگر عين نجاست در آن باشد ، چنانچه عين نجاست آن ، زير شير يا به وسيلهء ديگر بر طرف شود و آبى كه از آن چيز مىريزد ، بو يا رنگ يا مزهء نجاست به خود نگرفته باشد ، با همان مقدار آب شير پاك مىگردد ؛ اما اگر آبى كه از آن مىريزد ، بو يا رنگ يا مزهء نجاست گرفته باشد ، بايد به قدرى آب از شير روى آن بريزند تا آبى كه از آن جدا مىشود ، بو يا رنگ يا مزهء نجاست نداشته باشد . « مسألهء 171 » اگر چيزى را آب بكشد و يقين كند پاك شده و بعد شك كند كه عين نجاست را از آن بر طرف كرده يا نه ، چنانچه هنگام آب كشيدن متوجه بر طرف كردن عين نجاست بوده باشد ، آن چيز پاك است . « مسألهء 172 » زمينى كه آب روى آن جارى نمىشود ، اگر نجس شود با آب قليل پاك نمىگردد ، ولى زمينى كه سطح آن از شن يا ريگ است - چون آبى كه روى آن مىريزند از آن جدا شده و در شن و ريگ فرو مىرود - با آب قليل پاك مىشود ، امّا زير ريگها نجس مىماند . « مسألهء 173 » اگر زمين سنگ فرش و آجر فرش و زمين سختى كه آب در آن فرو نمىرود نجس شود ، در صورتى با آب قليل پاك مىگردد كه به قدرى آب روى آن بريزند كه جارى شود ، و چنانچه آبى كه روى آن ريخته‌اند از سوراخى بيرون رود ، همهء زمين پاك مىشود ، و اگر بيرون نرود ، جايى كه آبها جمع مىشوند نجس مىماند و براى پاك شدن آنجا ، بايد گودالى بكنند كه آب در آن جمع شود و بعداً آب را بيرون بياورند و گودال را با خاك پاك پر كنند . « مسألهء 174 » اگر ظاهر سنگ نمك و مانند آن نجس شود ، با آب كمتر از كُر نيز